In een serie blogs kijkt Ostrica voor u naar voorwaarden waar de bitcoin aan moet voldoen. Deze blog gaat in op de aanbodkant: het beleid van de instantie achter de bitcoin en vergelijkt deze met het beleid van bedrijven en Centrale Banken.

Iets wat voor iedereen oneindig voorradig is, is vaak weinig waard. Het omgekeerde is ook waar; iets wat beperkt verkrijgbaar is, kan makkelijk in waarde stijgen (zodra er vraag naar komt). Op dit principe van vraag en aanbod zijn niet alleen de aandelenkoersen en obligatieprijzen gebaseerd. Ook de waarde van de euro, dollar en andere munten waaronder de bitcoin (en andere cryptocurrencies) zijn op dat simpele principe gebaseerd.

Momenteel bestaan er wereldwijd slechts 21 miljoen bitcoins. Meer dan dat aantal accepteert het elektronisch betalingssysteem achter de bitcoin niet. Het ligt volgens kenners ook niet in de verwachting dat dit aantal ooit zal worden opgehoogd (maar helemaal uitsluiten kan men dat ook niet – daarover zo dadelijk meer). Van deze 21 miljoen bitcoins zijn er momenteel grofweg 17 miljoen in omloop gebracht. De overige 4 miljoen bitcoins zitten besloten in het digitale transactienetwerk waarop de bitcoin verhandeld wordt. Er zitten namelijk besloten bitcoins in de knooppunten van het digitale netwerksysteem. Dat vergt enige uitleg over de werking.

Om ervoor te zorgen dat niemand bitcoins kan stelen, wordt elke transactie vastgelegd op elk knooppunt. Dat betekent dat elk knooppunt een volledig archief heeft van alle transacties die er óóit zijn gedaan. Elke nieuwe transactie wordt vergeleken met de archieven van tenminste een aantal knooppunten. Als verschillende archieven een bewijs hebben dat een verkoper ooit op legale wijze bitcoins heeft gekocht (en nog niet heeft verkocht), wordt groen licht gegeven voor zijn verkooptransactie. Kortom: tenminste een minimale hoeveelheid knooppunten moet een transactie goedkeuren anders gaat de verkoop niet door. De gedachte hierachter is dat fraudeurs en bitcoindieven te veel archieven tegelijkertijd moeten manipuleren om bitcoins in bezit te kunnen krijgen. Omdat elke transactie in die archieven versleuteld is, is dat een vrijwel onmogelijke opgave.

Computers die als knooppunt veel werk verzetten, krijgen (van andere knooppunten in het netwerk) het recht om zelf een paar bitcoins te creëren. Ook van deze ´transactie´ krijgen alle andere archieven een kopie waarmee de bitcoin officieel in omloop is gebracht. Daarmee stijgt het aantal in omloop-zijnde bitcoins terwijl de voorraad daalt. Zoals gezegd: het netwerksysteem is zodanig opgebouwd, dat de creatie stopt als er in totaal 21 miljoen bitcoins bestaan. Als er daarna nieuwe bijkomen zullen de knooppunten die bitcoins nooit accepteren (laat staan groen licht geven voor verkoop). Experts schatten dan ook in dat pas ver na 2100 alle 21 miljoen bitcoins in omloop zullen zijn.

Met het bovenstaande kan een vergelijking worden gemaakt tussen de centrale organisatie achter de bitcoin en de organisaties achter andere beleggingen, zoals valuta, aandelen of obligaties. Om met geld te beginnen: er bestaat geen waterdichte garantie dat een centrale bank niet extra geld drukt of nieuwe staatsleningen uitgeeft (en toevoegt aan de al bestaande poel van staatsleningen). De centrale organisatie achter de euro garandeert dus niet hoeveel euro’s er zijn. Dat geldt ook voor aandelen. De meeste bedrijven hebben het recht en de mogelijkheid om extra aandelen uit te geven of het aantal bestaande bedrijfsobligaties uit te breiden.

Toch hebben beleggers er vertrouwen in dat dit niet (zomaar) zal gebeuren. Als het wél gebeurt zijn daar procedures voor waar centrale banken of bedrijven zich aan moeten houden. Dit schept vertrouwen bij beleggers. Dit vertrouwen moeten beleggers in de bitcoin ook hebben. Momenteel gaan bitcoinbeleggers er waarschijnlijk vanuit dat er in de toekomst nooit meer dan 21 miljoen bitcoins zullen zijn. Kortom: beleggen gaat uit van vertrouwen in de instantie achter de beleggingscategorie. Maar beleggers moeten zich goed realiseren dat de bitcoin nog geen dergelijk trackrecord heeft.

De experts van Ostrica kijken daarom altijd naar de betrouwbaarheid en geschiedenis van de instantie achter een valuta, een obligatie, een bedrijfslening of een aandeel. Vanzelfsprekend is die betrouwbaarheid van een eeuwenoude staat, een oude centrale bank of een tientallen jaren oude onderneming makkelijker in te schatten dan van de kersverse bitcoin.

Geplaatst door Ostrica Vermogensbeheer

De blogs worden geschreven door verschillende auteurs van binnen en buiten Ostrica.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s